ISSN : 2241-4665
Σύντομη βιογραφία του συγγραφέως |
ISSN : 2241-4665
Ημερομηνία έκδοσης: Αθήνα 19 Μαρτίου
2025
«ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΗ
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ: ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ»
Σιακαβάρας Ιωάννης
Καθηγητής Πληροφορικής,
ΠΕ86, Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
« DIGITAL SECURITY AND RESPONSIBLE ONLINE
BEHAVIOR: MODERN PRACTICES AND EDUCATIONAL APPROACHES»
Siakavaras Ioannis
Computer Science Teacher, Secondary Education
Περίληψη
Η παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζει τη σημασία της ψηφιακής
ασφάλειας και της υπεύθυνης διαδικτυακής συμπεριφοράς στο σύγχρονο ψηφιακό
περιβάλλον, με ιδιαίτερη έμφαση στις εκπαιδευτικές προσεγγίσεις. Διερευνώνται
οι βέλτιστες πρακτικές για την προστασία από κυβερνοαπειλές, συμπεριλαμβανομένης
της διαχείρισης κωδικών πρόσβασης, της χρήσης λογισμικού ασφαλείας και της
προφύλαξης από επιθέσεις ηλεκτρονικού ψαρέματος (phishing). Παράλληλα,
αναλύεται ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην καλλιέργεια υπεύθυνης ψηφιακής
συμπεριφοράς, καθώς και στρατηγικές για την προστασία των παιδιών στο
διαδίκτυο, την προώθηση της ψηφιακής ιθαγένειας και τον σεβασμό των πνευματικών
δικαιωμάτων. Το άρθρο ενσωματώνει πρόσφατα δεδομένα που τονίζουν την αυξανόμενη
σημασία της ψηφιακής εκπαίδευσης και της ενσωμάτωσης κοινωνικο-συναισθηματικής
μάθησης στο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Τα συμπεράσματα υπογραμμίζουν την ανάγκη
για συνεχή εκπαίδευση και προσαρμογή στις εξελισσόμενες απειλές του
κυβερνοχώρου, καθώς και τη σημασία της συλλογικής προσπάθειας για τη δημιουργία
ενός ασφαλέστερου ψηφιακού οικοσυστήματος.
Abstract
This study
examines the significance of digital security and responsible online behavior
in the modern digital environment, with a particular focus on educational
approaches. It explores best practices for protection against cyber threats,
including password management, the use of security software, and safeguarding
against phishing attacks. Additionally, it analyzes the role of educators in
fostering responsible digital behavior, as well as strategies for protecting
children online, promoting digital citizenship, and respecting intellectual
property rights. The paper incorporates recent data highlighting the growing
importance of digital education and the integration of social-emotional
learning into the educational setting. The findings emphasize the need for
continuous training and adaptation to evolving cyber threats, as well as the
importance of collective efforts in creating a safer digital ecosystem.
1.... Σημασία της
Διαδικτυακής Ασφάλειας και Συμπεριφοράς
1.1................................................ Δεδομένα και Έρευνες στη Διαδικτυακή Ασφάλεια
2.... Καλές Πρακτικές για
την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο
2.2.......................................... Εργαλεία και Τεχνικές για την Ενίσχυση της Ασφάλειας
2.5.............................................. Αντίγραφα Ασφαλείας και Ενημερώσεις Λογισμικού
3.... Εκπαιδευτικές
Προσεγγίσεις για Υπεύθυνη Διαδικτυακή Συμπεριφορά
3.3....................................................... Αντιμετώπιση της Διαδικτυακής Αποπλάνησης
3.5................................................. Προώθηση Κοινωνικο-συναισθηματικής Μάθησης
Στη σύγχρονη εποχή της ψηφιακής επανάστασης, η ασφάλεια στο
διαδίκτυο και η υπεύθυνη διαδικτυακή συμπεριφορά έχουν αναδειχθεί σε ζητήματα
κρίσιμης σημασίας. Η διαδικτυακή ασφάλεια αναφέρεται στην ασφαλή παραμονή και
περιήγηση στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβάνοντας την προστασία των προσωπικών
δεδομένων, την ασφαλή επικοινωνία και τη διαφύλαξη της ψυχικής υγείας και
ευημερίας των χρηστών. Σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο, η διασφάλιση της
ασφάλειας των ατόμων στο διαδίκτυο αποτελεί πρωταρχική προτεραιότητα (Council
of Europe, 2023).
Η υπεύθυνη διαδικτυακή συμπεριφορά εκτείνεται πέρα από την απλή
προστασία των προσωπικών δεδομένων, αγγίζοντας πτυχές όπως η ακεραιότητα των
πληροφοριών, η ηθική αλληλεπίδραση με άλλους χρήστες και ο σεβασμός των νομικών
πλαισίων. Επιπλέον, έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογική ευημερία των χρηστών,
καθώς μελέτες έχουν δείξει ότι ο διαδικτυακός εκφοβισμός και η τοξική online
συμπεριφορά μπορούν να οδηγήσουν σε αυξημένα επίπεδα άγχους, κατάθλιψη και
χαμηλή αυτοεκτίμηση (Kowalski et al., 2014).
Αυτή η εργασία στοχεύει στην ανάλυση των σύγχρονων πρακτικών για
την ασφάλεια στο διαδίκτυο και την προώθηση της υπεύθυνης διαδικτυακής
συμπεριφοράς, με ιδιαίτερη έμφαση στις εκπαιδευτικές προσεγγίσεις. Εξετάζει τις
βέλτιστες πρακτικές για την προστασία από κυβερνοαπειλές, τις στρατηγικές για
την προστασία των παιδιών στο διαδίκτυο και τον ρόλο των εκπαιδευτικών στην
καλλιέργεια υπεύθυνης ψηφιακής συμπεριφοράς. Επιπλέον, διερευνά την έννοια της
ψηφιακής ιθαγένειας και τη σημασία της ενσωμάτωσης της
κοινωνικο-συναισθηματικής μάθησης στο εκπαιδευτικό περιβάλλον.
Η συνεχώς αυξανόμενη χρήση του
διαδικτύου συνεπάγεται την υιοθέτηση προληπτικών συμπεριφορών για τη διασφάλιση
της διαδικτυακής ασφάλειας. Σε σύγκριση με άλλους τύπους προληπτικών
συμπεριφορών, οι ψηφιακές προφυλάξεις είναι γνωστικά περισσότερο περίπλοκες,
απαιτώντας την απόκτηση εξειδικευμένου τεχνικού ανθρώπινου κεφαλαίου. Αυτό
σημαίνει ότι οι έμπειροι χρήστες διαθέτουν περισσότερες γνώσεις για την αποφυγή
κινδύνων συγκριτικά με τους νέους και άπειρους χρήστες.
Πρόσφατες μελέτες έχουν
επιβεβαιώσει αυτή την άποψη. Μία έρευνα που διεξήχθη στις ΗΠΑ το 2013 έδειξε
ότι η συχνότητα χρήσης του διαδικτύου και η γνώση σχετικά με τον τρόπο
λειτουργίας του συσχετίζονται θετικά με την εγκατάσταση λογισμικού προστασίας
από ιούς σε προσωπικές συσκευές (AARP, 2014). Ο Park (2013) διαπίστωσε ότι η
ηλικία και το φύλο αποτελούν τους κύριους δημογραφικούς παράγοντες πρόβλεψης
των δεξιοτήτων και των γνώσεων που σχετίζονται με το απόρρητο, ενώ ο αριθμός
των ετών χρήσης του διαδικτύου και η ποικιλία των σημείων πρόσβασης επηρεάζουν
σημαντικά αυτές τις γνώσεις και δεξιότητες.
Η ασφάλεια των δεδομένων
αποτελεί ένα από τα κύρια ζητήματα που απασχολούν τους χρήστες του διαδικτύου.
Αφορά το τεχνικό μέρος των υπολογιστών και περιλαμβάνει την επινόηση και
εφαρμογή τεχνικών, όπως η χρήση κωδικών πρόσβασης ή η κρυπτογραφία, για την
εξασφάλιση της προσπέλασης στα δεδομένα μόνο από εξουσιοδοτημένα άτομα και την
ασφαλή μετάδοση πληροφοριών.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός
ότι, σύμφωνα με την IBM Security (2019), το ανθρώπινο λάθος αποτελεί την κύρια
αιτία για το 95% των παραβιάσεων ασφαλείας. Επιπλέον, η ακεραιότητα των
δεδομένων είναι εξίσου σημαντική, καθώς η επαλήθευση των πληροφοριών πριν από
τη διάδοσή τους συμβάλλει στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης. Έρευνες έχουν
δείξει ότι οι ψευδείς ειδήσεις διαδίδονται έξι φορές ταχύτερα από τις αληθινές
στα κοινωνικά δίκτυα (Vosoughi et al., 2018).
Στον τομέα της ψυχολογίας, η
σωστή διαδικτυακή συμπεριφορά έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογική ευημερία των
χρηστών. Έρευνες έχουν καταδείξει ότι ο διαδικτυακός εκφοβισμός και η τοξική
online συμπεριφορά μπορούν να οδηγήσουν σε αυξημένα επίπεδα άγχους, κατάθλιψη
και χαμηλή αυτοεκτίμηση (Kowalski et al., 2014). Αντίθετα, η προώθηση θετικών
αλληλεπιδράσεων στο διαδίκτυο συμβάλλει στη δημιουργία ενός υγιούς ψηφιακού περιβάλλοντος.
Η σωστή διαδικτυακή συμπεριφορά
περιλαμβάνει επίσης τον σεβασμό των νομικών πλαισίων και τη συμμόρφωση με τους
νόμους περί προστασίας δεδομένων και πνευματικών δικαιωμάτων. Κανονισμοί όπως ο
Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων (GDPR) της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλουν
αυστηρές κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση.
Επιπλέον, η υπεύθυνη διαδικτυακή
συμπεριφορά συμβάλλει στη δημιουργία υγιών online κοινοτήτων, ενισχύοντας την
κοινωνική συνοχή και προωθώντας τον εποικοδομητικό διάλογο, με θετικό αντίκτυπο
στις κοινωνικές δομές. Η ανάπτυξη δεξιοτήτων ψηφιακού γραμματισμού,
συμπεριλαμβανομένης της σωστής διαδικτυακής συμπεριφοράς, είναι κρίσιμη για την
επιτυχία στη σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας (Eshet-Alkalai, 2004).
Η εκπαίδευση σε θέματα ψηφιακής
ασφάλειας αποτελεί θεμέλιο λίθο στη σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας.
Εξοπλίζει τους πολίτες με κριτική σκέψη και τεχνογνωσία, απαραίτητες για την
προστασία της ψηφιακής τους ταυτότητας σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο τεχνολογικό
τοπίο. Μέσω στοχευμένης εκπαίδευσης, οι χρήστες μετατρέπονται σε ενεργούς
φορείς κυβερνοασφάλειας, δημιουργώντας ένα συλλογικό τείχος προστασίας ενάντια
σε εξελιγμένες κυβερνοαπειλές (Council of Europe, 2023).
Η δημιουργία
ισχυρών κωδικών πρόσβασης αποτελεί μία από τις βασικότερες πρακτικές ασφάλειας
στο διαδίκτυο. Παρόλο που θεωρητικά μπορεί να φαίνεται απλή διαδικασία, στην
πράξη απαιτεί προσοχή και μεθοδικότητα. Για παράδειγμα, κωδικοί όπως ο
"PA55W0RD1234" μπορεί να φαίνονται ισχυροί λόγω του συνδυασμού
γραμμάτων και αριθμών, αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά προβλέψιμοι και
επομένως ευάλωτοι σε κυβερνοεπιθέσεις.
Σύμφωνα με
την Kaspersky (2024), υπάρχουν συγκεκριμένες παγίδες που πρέπει να αποφεύγονται
κατά τη δημιουργία κωδικών πρόσβασης:
Αντίθετα,
προτείνονται οι εξής πρακτικές:
Για τη
δημιουργία ισχυρών κωδικών, προτείνεται η χρήση φράσεων-κλειδιών που είναι
εύκολο να απομνημονευτούν αλλά δύσκολο να μαντευτούν, συνδυασμός λέξεων με
αριθμούς και σύμβολα (π.χ., "Tr3e&House&9@Garden"), και η
χρήση μνημονικών τεχνικών για την απομνημόνευση περίπλοκων κωδικών.
Υπάρχουν
διάφορα εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία και διαχείριση ισχυρών
κωδικών πρόσβασης:
Εκτός από
τους κωδικούς πρόσβασης, η διεταυτοποίηση (έλεγχος ταυτότητας δύο παραγόντων)
αποτελεί ένα επιπλέον επίπεδο ασφάλειας. Πρόκειται για μια προηγμένη διαδικασία
επαλήθευσης που συνδυάζει πολλαπλές, ανεξάρτητες πηγές για την επιβεβαίωση της
ταυτότητας ενός χρήστη. Συνήθως απαιτεί έναν επιπλέον κωδικό που αποστέλλεται
στο κινητό τηλέφωνο του χρήστη κάθε φορά που συνδέεται σε έναν νέο υπολογιστή
(Ελληνικό CSIRT, 2024).
Καθώς ολοένα
και περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν κινητές συσκευές για αγορές, η ασφαλής
πλοήγηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ο Hayward (2022) προτείνει τις εξής
πρακτικές για ασφαλή πλοήγηση και αγορές:
Τα αντιικά
προγράμματα (antivirus) αποτελούν βασικό εργαλείο
προστασίας των υπολογιστικών συστημάτων από κακόβουλο λογισμικό. Η λειτουργία
τους περιλαμβάνει:
Σύμφωνα με
τον Τσακνάκη (2014), τα βασικά χαρακτηριστικά ενός αποτελεσματικού αντιικού
προγράμματος περιλαμβάνουν:
Τα τείχη
προστασίας (firewalls) αποτελούν ένα συμπληρωματικό επίπεδο άμυνας,
λειτουργώντας ως φρουροί που ελέγχουν την εισερχόμενη και εξερχόμενη κίνηση
δεδομένων. Η εξέλιξή τους από απλά συστήματα φιλτραρίσματος σε εξελιγμένες
λύσεις ασφαλείας έχει ενισχύσει σημαντικά την προστασία των υπολογιστικών
συστημάτων.
Σύμφωνα με
την esafety (2024), τα βασικά χαρακτηριστικά των σύγχρονων τειχών προστασίας
περιλαμβάνουν:
Παρά τα
πλεονεκτήματα που προσφέρουν τα τείχη προστασίας, όπως η μείωση της έκθεσης
ευαίσθητων συστημάτων και η απλοποίηση της επιβολής πολιτικών ασφαλείας,
υπάρχουν και ορισμένα μειονεκτήματα. Αυτά περιλαμβάνουν πιθανές λανθασμένες
ρυθμίσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε ψευδείς αρνήσεις πρόσβασης, περιορισμούς
στη διέλευση πληροφοριών και πιθανή επιβράδυνση της επίδοσης του δικτύου.
Η τακτική
δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας (backup) αποτελεί
μια καθοριστική τακτική για την προστασία από κακόβουλο λογισμικό και την
απώλεια δεδομένων. Η Eset (2024) τονίζει τη σημασία της δημιουργίας αντιγράφων σε
εξωτερικούς δίσκους, συσκευές NAS (Network Attached Storage) ή στο cloud
για τη διατήρηση των δεδομένων. Επιπλέον, η χρήση αποσυνδεδεμένων αντιγράφων
προσφέρει ένα επιπλέον επίπεδο προστασίας έναντι των κυβερνοεπιθέσεων.
Είναι
σημαντικό να ενεργοποιείται η λειτουργία σταδιακών αντιγράφων ασφαλείας, η
οποία επιτρέπει την ανάκτηση προηγούμενων εκδόσεων αρχείων. Επίσης, συνιστάται
ο τακτικός έλεγχος και η δοκιμαστική επαναφορά αρχείων για τη διασφάλιση της
αξιοπιστίας των αντιγράφων. Η χρήση πολλαπλών τοποθεσιών αποθήκευσης μειώνει
τον κίνδυνο απώλειας δεδομένων σε περίπτωση που μία πηγή αντιγράφων
παραβιαστεί, ενώ η αυτοματοποίηση της διαδικασίας ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο
ανθρώπινου λάθους.
Παράλληλα με
τα αντίγραφα ασφαλείας, η τακτική ενημέρωση του λογισμικού και των λειτουργικών
συστημάτων είναι εξίσου σημαντική. Οι ενημερώσεις των λειτουργικών συστημάτων,
όπως τα Windows, επιδιορθώνουν αναγνωρισμένα κενά
ασφαλείας στον πυρήνα του συστήματος. Πολλοί από τους σύγχρονους ιούς
εκμεταλλεύονται ευπάθειες στον κώδικα που δεν έχουν ακόμη διορθωθεί, οπότε μια
ενημέρωση μπορεί να προστατέψει από πιθανές επιθέσεις.
Εκτός από το
λειτουργικό σύστημα, είναι σημαντική και η ενημέρωση των προγραμμάτων
περιήγησης, καθώς και του τείχους προστασίας (firewall). Το τείχος προστασίας λειτουργεί ως "φρουρός" που
ελέγχει την εισερχόμενη και εξερχόμενη κίνηση του δικτύου, προστατεύοντας από
μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση. Οι ενημερώσεις διασφαλίζουν ότι το firewall είναι κατάλληλα προετοιμασμένο για την αντιμετώπιση νέων τύπων
κυβερνοαπειλών.
Οι επιθέσεις ηλεκτρονικού
ψαρέματος (phishing) αποτελούν μια από τις πιο
διαδεδομένες μεθόδους κυβερνοεπιθέσεων, στοχεύοντας στην απόσπαση ευαίσθητων
προσωπικών πληροφοριών μέσω απάτης. Σύμφωνα με τον Γερονάτσιο (2024), για την
προστασία από τέτοιου είδους επιθέσεις, είναι απαραίτητη η λήψη των ακόλουθων
μέτρων:
Εφαρμόζοντας
αυτά τα μέτρα, οι χρήστες μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο να πέσουν
θύματα επιθέσεων phishing και να προστατέψουν τα προσωπικά τους δεδομένα στο
διαδίκτυο.
Στη σύγχρονη εποχή, η χρήση του διαδικτύου έχει γίνει αναπόσπαστο
κομμάτι της ζωής των παιδιών. Η ασφαλής πλοήγηση απαιτεί σωστή ενημέρωση τόσο
από τους γονείς και εκπαιδευτικούς όσο και από τα ίδια τα παιδιά. Σύμφωνα με το
Better Internet for Kids (2024) και το Ελληνικό CSIRT (2024), υπάρχουν
συγκεκριμένες συμβουλές που πρέπει να ακολουθούν τα παιδιά για την προστασία
τους στο διαδίκτυο:
Οι εκπαιδευτικοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην προώθηση της
ασφαλούς και υπεύθυνης χρήσης του διαδικτύου από τους μαθητές. Ο ρόλος τους
μπορεί να διακριθεί σε τρεις βασικούς άξονες: την ενημέρωση, τη συμβουλευτική
και την υποστήριξη (Internet Safety, 2024).
Στο πλαίσιο της ενημέρωσης, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να
ενημερώνουν τους μαθητές για τους κινδύνους του διαδικτύου, όπως η διαδικτυακή
αποπλάνηση, και να τους διδάσκουν την ορθή χρήση των προσωπικών τους δεδομένων.
Είναι σημαντικό να εξηγούν στους μαθητές γιατί πρέπει να αποφεύγουν αιτήματα
φιλίας από άγνωστα άτομα και να συζητούν μαζί τους τα κριτήρια επιλογής
διαδικτυακών φίλων.
Ως προς τη συμβουλευτική, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τονίζουν τη
σημασία της αποφυγής συνομιλιών με αγνώστους και να συμβουλεύουν τους μαθητές
να μη συναντούν ποτέ άτομα που γνώρισαν μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης ή
chatrooms. Επίσης, είναι σημαντικό να καθοδηγούν τους μαθητές στη ρύθμιση των
διαδικτυακών τους προφίλ ώστε να είναι προσβάσιμα μόνο από φίλους και
οικογένεια (Smahel et al., 2020).
Όσον αφορά την υποστήριξη, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να δημιουργούν
ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης και ανοιχτής επικοινωνίας με τους μαθητές τους.
Είναι σημαντικό να δείχνουν ειλικρινές ενδιαφέρον για τις διαδικτυακές
δραστηριότητες των μαθητών και να τους ενθαρρύνουν να μοιράζονται οτιδήποτε
τους κάνει να αισθάνονται άβολα στο διαδίκτυο. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να
λειτουργεί ως πρότυπο, επιδεικνύοντας υπεύθυνη και ασφαλή συμπεριφορά στο
διαδίκτυο.
Επιπλέον, οι εκπαιδευτικοί μπορούν να χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα
εργαλεία και τις ρυθμίσεις ασφαλείας των διαφόρων πλατφορμών για την προστασία
των μαθητών. Για παράδειγμα, το YouTube διαθέτει ειδικές εκδόσεις για παιδιά
(YouTube Kids) και ρυθμίσεις που επιτρέπουν το φιλτράρισμα ακατάλληλου
περιεχομένου.
Η διαδικτυακή αποπλάνηση (grooming) αποτελεί ένα σοβαρό κίνδυνο
για τα παιδιά και τους εφήβους. Οι εκπαιδευτικοί έχουν την ευθύνη να
ενημερώνουν και να προστατεύουν τους μαθητές από αυτόν τον κίνδυνο. Σύμφωνα με
το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου (2024), οι εκπαιδευτικοί πρέπει να:
Σε περίπτωση που προκύψει κάποιο πρόβλημα, είναι κρίσιμο οι
εκπαιδευτικοί να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους. Δεν πρέπει να ενοχοποιήσουν το
παιδί ή τον έφηβο, αλλά να προσεγγίσουν το θέμα με λογικό τρόπο. Η διαδικτυακή
αποπλάνηση είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό και επικίνδυνο φαινόμενο, το οποίο
αποτελεί ποινικό αδίκημα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι σημαντικό να
απευθυνθούν σε εξειδικευμένες υπηρεσίες, όπως η Γραμμή Βοήθειας, για την
κατάλληλη αντιμετώπιση του ζητήματος (Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου,
2024).
Στη σύγχρονη εποχή, τα παιδιά περνούν σημαντικό χρόνο συνδεδεμένα
ψηφιακά μέσω διαφόρων συσκευών και εφαρμογών (Albarashdi et al., 2016).
Αλληλεπιδρούν διαδικτυακά με αγνώστους, αναρτώντας πληροφορίες και
δημιουργώντας ψηφιακές σχέσεις. Τα όρια μεταξύ ψηφιακού και πραγματικού κόσμου
γίνονται ολοένα και πιο δυσδιάκριτα. Τα παιδιά συχνά χρησιμοποιούν ψηφιακά εργαλεία
πριν αναπτύξουν επαρκείς κοινωνικές δεξιότητες, εκθέτοντας τον εαυτό τους σε
πιθανούς κινδύνους διαδικτυακής επικοινωνίας.
Εταιρείες και πάροχοι υπηρεσιών συλλέγουν συστηματικά δεδομένα από
τις διαδικτυακές δραστηριότητες των παιδιών (Livingstone & Third, 2017). Οι
διαδικτυακές δραστηριότητες αφήνουν μόνιμα "ψηφιακά αποτυπώματα". Η
ψηφιακή ιθαγένεια περιλαμβάνει την ικανότητα διαμόρφωσης θετικών ψηφιακών
αποτυπωμάτων και την κατανόηση των παρεχόμενων προσωπικών δεδομένων.
Η Ψηφιακή Ιθαγένεια λειτουργεί ως ένα πλαίσιο καθοδήγησης για τη
χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας και τη συμπεριφορά στο διαδίκτυο. Περιλαμβάνει
τις απαραίτητες γνώσεις και πρακτικές για την υπεύθυνη και δημιουργική χρήση
του διαδικτύου, των κινητών συσκευών και άλλων ψηφιακών εργαλείων. Στόχος είναι
η αποτελεσματική επικοινωνία, εξερεύνηση, εργασία, μάθηση και ψυχαγωγία στον
ψηφιακό κόσμο.
Η εκπαίδευση στην ψηφιακή ιθαγένεια στοχεύει στο να εφοδιάσει τα
παιδιά με τις απαραίτητες δεξιότητες για τη δημιουργία ενός ανοιχτού,
δημιουργικού και ασφαλούς ψηφιακού περιβάλλοντος. Έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη
αξιών, στάσεων, δεξιοτήτων και κριτικής σκέψης που προάγουν την υπευθυνότητα
και τον σεβασμό τόσο στον ψηφιακό όσο και στον πραγματικό κόσμο (Council of
Europe, 2023).
Οι μαθητές, παρόλο που είναι εγγενώς συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο,
δεν σημαίνει ότι είναι εγγενώς έμπειροι στον ψηφιακό γραμματισμό
(Eshet-Alkalai, 2004). Για την προώθηση του ψηφιακού γραμματισμού, υπάρχουν
διαθέσιμοι διάφοροι πόροι, όπως ο ιστότοπος "Be Internet Awesome" της
Google, ο οποίος περιλαμβάνει διαδραστικά παιχνίδια για τη διδασκαλία της
ψηφιακής ασφάλειας με διασκεδαστικό τρόπο.
Το ήθος και η ενσυναίσθηση είναι
θεμελιώδεις αξίες στην ανάπτυξη του παιδιού (Schrier, 2017). Η ενεργή συμμετοχή
των εκπαιδευτικών σε αυτή τη διαδικασία είναι καίριας σημασίας. Υπάρχουν
διάφορες προτάσεις για την καλλιέργεια αυτών των αρετών:
Η κοινωνικο-συναισθηματική μάθηση βοηθά
τους νέους να αναπτύξουν αυτογνωσία, αυτοέλεγχο και άλλες διαπροσωπικές
δεξιότητες που είναι απαραίτητες για την καθημερινή ζωή, ειδικά στο σχολείο. Έχει
θετικό, διαρκή αντίκτυπο στη ζωή των παιδιών μέσα και έξω από το σχολείο,
βοηθώντας στη βελτίωση των ακαδημαϊκών επιδόσεων, στον περιορισμό του
εκφοβισμού, στη μείωση των ποσοστών εγκατάλειψης και στην οικοδόμηση χαρακτήρα
(Committee for Children, 2024).
Η καλλιέργεια σεβασμού για τα πνευματικά δικαιώματα αποτελεί
θεμελιώδη αξία της ψηφιακής εποχής. Είναι κρίσιμο οι μαθητές να κατανοήσουν ότι
η δημοσίευση υλικού που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα, χωρίς την κατοχή
τους, δεν είναι μόνο παράνομη αλλά και ηθικά επιλήψιμη. Η προστασία των
πνευματικών έργων είναι πολυδιάστατη: αναγνωρίζει και τιμά τον πνευματικό μόχθο
των δημιουργών, παρέχει οικονομικά και ηθικά κίνητρα για συνεχή δημιουργία, και
προάγει την καινοτομία και την πολιτιστική εξέλιξη (Ελληνικό CSIRT, 2024).
Η πειρατεία, δηλαδή η παράνομη αναπαραγωγή, διανομή και πώληση
προστατευόμενων έργων, έχει σοβαρές επιπτώσεις. Υπονομεύει τα δικαιώματα των
δημιουργών, αποθαρρύνει την καλλιτεχνική και επιστημονική παραγωγή, και πλήττει
την οικονομία και την πολιτιστική ανάπτυξη. Είναι σημαντικό να τονιστεί στους
μαθητές ότι η διαθεσιμότητα περιεχομένου στο διαδίκτυο δεν συνεπάγεται
ελευθερία χρήσης. Πλατφόρμες όπως το YouTube υπόκεινται επίσης σε κανόνες
πνευματικών δικαιωμάτων, και η χρήση περιεχομένου από τρίτους σε αυτές τις
πλατφόρμες απαιτεί άδεια (Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας, 2024).
Για την προώθηση του σεβασμού των πνευματικών δικαιωμάτων, οι
εκπαιδευτικοί μπορούν να ενθαρρύνουν τους μαθητές να:
Η καλλιέργεια σεβασμού για τα πνευματικά δικαιώματα αποτελεί ένα
σημαντικό βήμα προς τη διαμόρφωση υπεύθυνων ψηφιακών πολιτών. Οι εκπαιδευτικοί
έχουν τη δυνατότητα να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία,
βοηθώντας τους μαθητές να κατανοήσουν τη σημασία της πνευματικής ιδιοκτησίας
στον ψηφιακό κόσμο και να αναπτύξουν υπεύθυνες πρακτικές χρήσης και δημιουργίας
περιεχομένου (Council of Europe, 2023).
Η ψηφιακή ασφάλεια και η υπεύθυνη διαδικτυακή συμπεριφορά
αποτελούν θεμελιώδεις πτυχές της σύγχρονης ψηφιακής εποχής. Μέσα από την
ανάλυση που πραγματοποιήθηκε, καταδείχθηκε η πολυπλοκότητα και η πολυδιάστατη
φύση αυτών των ζητημάτων, καθώς και η ανάγκη για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση
που συνδυάζει τεχνικές λύσεις, εκπαιδευτικές στρατηγικές και
κοινωνικο-συναισθηματική μάθηση.
Η ερευνητική εργασία ανέδειξε τις βέλτιστες πρακτικές για την
ασφάλεια στο διαδίκτυο, από τη δημιουργία ισχυρών κωδικών πρόσβασης και τη
χρήση εξειδικευμένων εργαλείων ασφαλείας μέχρι την ασφαλή πλοήγηση και την
προστασία από επιθέσεις phishing. Παράλληλα, τονίστηκε η σημασία της τακτικής
δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας και της ενημέρωσης του λογισμικού για την
αντιμετώπιση των συνεχώς εξελισσόμενων κυβερνοαπειλών.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον ρόλο των εκπαιδευτικών στην προώθηση
της υπεύθυνης διαδικτυακής συμπεριφοράς και την προστασία των παιδιών στο
διαδίκτυο. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται να λειτουργήσουν ως πρότυπα, παρέχοντας
ενημέρωση, συμβουλευτική και υποστήριξη στους μαθητές τους. Η διδασκαλία της
ψηφιακής ιθαγένειας, η προώθηση της κοινωνικο-συναισθηματικής μάθησης και ο
σεβασμός των πνευματικών δικαιωμάτων αναδείχθηκαν ως βασικοί πυλώνες για τη
διαμόρφωση υπεύθυνων ψηφιακών πολιτών.
Συμπερασματικά, η ψηφιακή ασφάλεια και η υπεύθυνη διαδικτυακή
συμπεριφορά δεν είναι στατικές έννοιες, αλλά εξελίσσονται συνεχώς σε συνάρτηση
με τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις κοινωνικές αλλαγές. Απαιτείται διαρκής
εκπαίδευση, ενημέρωση και προσαρμογή στις νέες προκλήσεις και απειλές. Μόνο
μέσα από τη συλλογική προσπάθεια εκπαιδευτικών, γονέων, μαθητών και της
ευρύτερης κοινωνίας μπορούμε να διαμορφώσουμε ένα ασφαλέστερο και πιο υπεύθυνο
ψηφιακό περιβάλλον για όλους.
Ελληνόγλωσση
Γερονάτσιος, Α. (2024). Κακόβουλο λογισμικό, ιοί,
τρόποι αντιμετώπισης και ασφάλεια στο διαδίκτυο [Διπλωματική εργασία].
Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Τμήμα Πληροφορικής.
Ελληνικό CSIRT. (2024). Απειλές. https://csirt.cd.mil.gr/el/threats-gr/
Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου. (2024). Οδηγός
για εκπαιδευτικούς. https://www.saferinternet4kids.gr/
Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας. (2024).
Εκπαιδευτικοί. https://copyrightschool.gr/teachers
Τσακνάκης, Δ. (2014). Ανάλυση-Αξιολόγηση Λογισμικού
Antivirus και Τεχνικές Αποφυγής του [Διπλωματική εργασία]. Πανεπιστήμιο Πειραιά, Τμήμα Πληροφορικής.
Ξενόγλωσση
AARP. (2014). Caught in the
scammer's net: Risk factors that may lead to becoming an Internet fraud victim,
AARP survey of American adults age 18 and older. https://shorturl.at/UBFBo
Albarashdi, H. S., Bouazza,
A., Jabur, N. H., & Al-Zubaidi, A. S. (2016). Smartphone
addiction reasons and solutions from the perspective of Sultan Qaboos
University undergraduates: A qualitative study. International Journal of
Psychology and Behavior Analysis, 2(1), 113-120.
Better Internet for Kids. (2024). Οδηγοί για επίκαιρα θέματα
διαδικτυακής ασφάλειας. https://shorturl.at/psyjo
Committee for Children.
(2024). Promoting academic achievement. https://bit.ly/3FvNHcm
Council of Europe. (2023).
Digital citizenship education. https://shorturl.at/V3Snp
Esafety. (2024). Τείχος προστασίας. https://bit.ly/4iVjb9Z
Eset. (2024). Αντίγραφα Ασφαλείας. https://shorturl.at/7LO5M
Eshet-Alkalai, Y. (2004).
Digital literacy: A conceptual framework for survival skills in the digital
era. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia, 13(1), 93-106.
Hayward, D. (2022). BDM the
complete internet security manual (12th ed.). Black Dog Media Limited.
IBM Security. (2019). Cost
of a data breach report 2019. https://shorturl.at/q20iE
Internet Safety. (2024). Ασφάλεια στο
Διαδίκτυο-Κίνδυνοι Διαδικτύου. https://internetsafety.pi.ac.cy/kids/kids-danger/
Kaspersky. (2024). Top 15
internet safety rules and what not to do online. https://bit.ly/3Rdmnls
Kowalski, R. M., Giumetti,
G. W., Schroeder, A. N., & Lattanner, M. R. (2014). Bullying in the digital
age: A critical review and meta-analysis of cyberbullying research among youth.
Psychological Bulletin, 140(4), 1073-1137. https://doi.org/10.1037/a0035618
Livingstone, S., &
Third, A. (2017). Children and young people's rights in the digital age: An
emerging agenda. New Media & Society, 19(5), 657-670.
MediaSmarts. (2024).
Intellectual property in the classroom: A guide for teachers. https://bit.ly/4kAPooY
Park, Y. J. (2013). Offline
status, online status: Reproduction of social categories in personal
information skill and knowledge. Social Science Computer Review, 31(6),
680-702.
https://doi.org/10.1177/0894439313485202
Schrier, K. (2017).
Designing role-playing video games for ethical thinking. Educational Technology
Research and Development, 65(4), 831-868.
Smahel, D., Machackova, H.,
Mascheroni, G., Dedkova, L., Staksrud, E., Ólafsson, K., Livingstone,
S., & Hasebrink, U. (2020). EU Kids Online 2020: Survey results from 19
countries. EU Kids Online.
Vosoughi, S., Roy, D.,
& Aral, S. (2018). The spread of true and false news online. Science, 359(6380), 1146-1151. https://doi.org/10.1126/science.aap9559
© Copyright-VIPAPHARM. All rights reserved